W trudnym momencie pytanie może wydawać się zbyt ogólne pod względem motywu. Pomaga rozbicie tego na małe kroki. Celem nie jest podsumowanie całego życia na jednej powierzchni. Celem jest znalezienie obrazu, który przypomina mu prawdę i wyraźnie.
1. Zacznij od tego, co powtarza się we wspomnieniach
Każdy z bliskich może powiedzieć jedno zdanie: gdzie dana osoba lubiła najbardziej przebywać, jaki kolor często nosił, co dorastał, dokąd wrócił lub jaki przedmiot zawsze miał przy sobie. Odpowiedzi zapisz bez oceniania. Motyw, który pojawia się więcej niż raz, jest zazwyczaj dobrym punktem wyjścia.
2. Wybierz jeden główny obraz
Głównym obrazem może być drzewo, łąka, ptak, sylwetka góry lub kwiat. Inne wspomnienia mogą pozostać w szczegółach. Gdy wszystkie symbole są jednakowo widoczne, wynik może wydawać się fragmentaryczny. Wręcz przeciwnie, jedna wyraźna dominująca pozwala innym elementom spokojnie ją uzupełniać.
3. Wybieraj kolory w zależności od osoby, a nie przyzwyczajenia
Kolor nie musi być krzykliwy, aby był osobisty. Jedne należą do głębokiego błękitu, inne do delikatnej szałwii, burgunda czy ciepłej żółci. Pomocny może być ulubiony sweter, pokój, obraz lub ogród. Paletę barw można wówczas dostosować tak, aby wyglądała dostojnie, a jednocześnie pozostała wierna.
Najlepszą podstawą propozycji nie jest długa lista symboli, ale kilka konkretnych zdań na temat danej osoby.
4. Przynieś zdjęcia jako inspirację, a nie szablon do skopiowania
Zdjęcie rodzinne może pokazać prawdziwy odcień kwiatu, kształt chaty czy ulubiony krajobraz. Projekt artystyczny wybiera z niego to, co najważniejsze i dostosowuje kompozycję do kształtu trumny. Przed samym malowaniem ważne jest uzgodnienie układu motywu, koloru i poziomu szczegółowości.
5. Zostaw także miejsce na ciszę
Pusta przestrzeń nie jest przestrzenią niewykorzystaną. Daje spokój głównemu motywowi i sprawia, że całość nabiera lekkości. Jeśli rodzina nie jest pewna, bezpieczniej jest zacząć od prostej kompozycji i dodać tylko to, co ma jasne znaczenie.